به احكام و تعاليم و رهنمودهاى آن ، به اينان نيز هدايت مىيابند و هيچ پيرو و گرونده‌اى به ايشان هرگز به گمراهى نخواهد افتاد زيرا اين خاندان در رفتار و گفتار و كردار خويش ، اصول و بنيادهاى قرآن و سنت و سيرهء پيامبر ( ص ) را منعكس مىسازند و با دقت و امانت و اخلاص تمام ، كليهء اهداف مورد نظر اسلام را تجسم مىبخشند و بدون هيچ ترديدى ، همين عترت پاكى كه پيامبر ( ص ) با قرآنش هماورد ساخت و پيروان و پايبندان راه آنان هرگز به گمراهى نخواهند رفت جز بر دوازده امامى كه پيامبر در مناسبتهاى گوناگون خاطرنشانشان ساخته و طبق بسيارى از روايتهاى نقل شده از ائمه و ديگران ، به نام ، از ايشان ياد كرده ، اطلاق نمىگردد . خلاصه اينكه قرآن كريم ، در كاربرد اين كلمه در مورد نزديكان پيامبر و خاندان وى ، از سنت پيشى گرفته و حال كه در پى سخن راندن از سيرهء ائمه دوازده‌گانه برآمده‌ايم ناگزير بايد به ريشه‌هاى اين كلمه و معنايى كه دربردارد ، بپردازيم و مطالعه‌اى جدى و اصولى و به دور از هرگونه تعصب و هوس در موارد كاربرد آن داشته باشيم تا مراد از آن را دريابيم . در آيهء سى و سوم از سورهء احزاب آمده است : وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى وَ أَقِمْنَ الصَّلاةَ وَ آتِينَ الزَّكاةَ وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ - الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ( و در خانه‌هاتان بنشينيد و آرام گيريد و مانند دورهء جاهليت پيشين ، آرايش و خودآرايى نكنيد نماز را بپاداريد و زكات مال به فقيران دهيد و از امر خدا و رسول اطاعت كنيد . خدا چنين مىخواهد كه هر آلايش را از شما خانوادهء نبوت ببرد و شما را از هر عيب پاك و منزه گرداند ) . در آيهء پيش از آن - بىهيچ ترديدى - مورد خطاب زنان پيامبر ( ص ) هستند كه در آن مىخوانيم : يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً » ( اى زنان پيغمبر ، شما مانند يكى ديگر از زنان نيستيد اگر خدا ترس و پرهيزكار باشيد پس زنهار نازك و نرم با مردان سخن مگوييد مبادا آنكه دلش بيمار است به طمع افتد بلكه متين و درست سخن گوييد ) . همچنانكه قسمت پيشين آيهء قبلى ( 33 ) و آيهء بعد از آن ( يعنى آيهء 34 ) نيز به دليل نون اناثى كه با همهء افعال و صيغه‌هاى موجود در آنها همراه شده ، خطاب به زنان است ؛ با اين مقدمات به نظر مىرسد كه قسمت پايانى آيهء سى و سوم ( يعنى إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ) با آيات پيش از خود و حتى با بخش قبلى همين آيه ، همخوانى ندارد ؛ بدون ترديد در اين پاره از آيه ، منظور همسران پيامبر نيستند بلكه خاندان وى هستند كه به زير كسايش گرد آمده بودند و در صورتى كه همسران پيامبر ( ص ) مورد نظر بودند ناگزير بايد مطابق روال آيات و قواعد ( زبان ) ضمير آنان به نون اناث مىپيوست و آيه به اين صورت در مىآمد : ( انما يريد اللّه ليذهب عنكن الرجس اهل البيت و يطهركن تطهيرا ) . علاوه بر اين ، آيه حكايت از اين دارد كه خداوند هر زشتى و پلشتى را از ايشان زدوده و